Relaties, kapsels en presentatie...

“Hebben jullie een genoeglijke avond?”
Aan onze tafel staat een keurige oudere heer; een wijnrode trui losjes om zijn beblousde schouders geknoopt.
Ik heb inderdaad een zeer genoeglijke avond met S. in een mij tot dusver onbekend dorp op de Utrechtse heuvelrug, waar ik sardines met spinazie en paella eet (“ik vind echt helemaal niets op jouw bord lekker”, luidt het ongezouten commentaar van S.)
Zojuist, niet gepland, haar lief ontmoet. Hij strak in het pak en ik stiekem beschaamd vanwege mijn gebrek aan kapsel en make-up.
Uitgerekend vanavond.
“Ik zou je graag wat vragen”.
De keurige heer richt zich tot mij.
“Zou ik een keer op een later tijdstip met je mogen praten over een onderwerp dat ik nu nog niet prijs kan geven?”
“…”
“Ik zit hier al een tijdje op het terras en heb u een beetje gevolgd”.
Snel draai ik ons gesprek achterstevoren af in mijn hoofd. Heb ik iets raars gezegd? Iets intrigerends? Iets doms misschien?
“Maar ik woon hier helemaal niet; ik woon in V.” bedenk ik snel een slappe smoes.
De keurige heer is niet onder de indruk:
“Ik rijd graag voor u naar V.”
“Maar hoe kan ik daar nu over beslissen als ik geen idee heb waar het over gaat?” probeer ik nog.
“Ik zal een tipje van de sluier oplichten: het gaat over relaties, kapsels en presentatie”.
Kapsels. Uitgerekend vanavond.
Ik vraag de keurige heer zijn gegevens achter te laten. Dan kan ik er nog even over nadenken. Bot zijn is niet mijn stijl. Als de man afdruipt (zijn naam en telefoonnummer achterlatend) kan ik het niet nalaten puberaal in lachen uit te barsten.
Maar de terrasgangers zijn nog niet klaar met me:
“Niet zo hard lachen”
hoor ik de vrouw aan de belendende tafel in rasecht ABN zeggen.
“Ja maar” stamel ik “dat was toch grappig?”.
“Dat heb je keurig gedaan. Ik had hem al drie keer gevraagd op te rotten.”
“…”
“Maar je bent natuurlijk ook een hele leuke vrouw”.
Ik mompel een soort van “dank u” en weet niet wat ik gekker vind: een keurige heer die me probeert te verleiden tot een gesprek over relaties, kapsels en presentatie, of een wildvreemde dame die me in onvervalst ABN toevoegt dat ik een leuke vrouw ben.
S. lijkt minder onder de indruk.
“Nee hoor, dat is hier heel normaal.”
De Utrechtse heuvelrug. Daar gebeurt het.